BISKUPIN-GĄSAWA 1 dzień


BISKUPIN: MUZEUM ARCHEOLOGICZNE

Niewątpliwą zaletą Biskupina jest pokazywanie „żywej historii”. Nie tylko można zobaczyć tu rekonstrukcje chat sprzed setek czy nawet tysięcy lat, ale jednocześnie poznać zwyczaje żyjących tu kiedyś ludzi, ich pracę i rzemiosło. Wiedzy tej jednak nie zdobywamy słuchając przydługich wykładów, a samemu uczestnicząc w codziennych zajęciach naszych przodków i niejako przenosząc się do ich epoki.

Zwiedzając Biskupin przesuwamy się od czasów najdawniejszych do nowszych. Na początku odwiedzamy Wioskę Neolityczną z Epoki Kamienia, gdzie znajdują się rekonstrukcje tzw. „długich domów” sprzed 6 tysięcy lat. W jednym z nich umieszczono wystawę „Epoka pierwszych rolników”. Następnie przechodzimy do Osiedla Obronnego Ludności Kultury Łużyckiej, gdzie znajduje się najbardziej charakterystyczny punkt rezerwatu – wał obronny z wieżą i bramą. Za nim znajdują się dwa rzędy chat, a kilka z nich posiada w pełni zrekonstruowane wnętrze.

Kolejnym punktem podczas zwiedzania jest Wioska Wczesnopiastowska, istniejąca tutaj już od VIII wieku. Zamieszkiwana była przez rzemieślników, i dziś również zobaczymy tu niektórych z nich pracujących w swoich warsztatach. Potem kierujemy się do Pawilonu Muzealnego, w którym prezentowana jest stała wystawa „Świt historii nad Jeziorem Biskupińskim”. Zaraz za nim znajduje się Kwatera Archeologii Doświadczalnej, w której prowadzi się hodowlę zwierząt i próbuje się wytwarzać przedmioty codziennego użytku dokładnie w taki sam sposób jak robili to dawni osadnicy.

GĄSAWA: WARSZTATY „OD ZIARENKA DO BOCHENKA”
Tradycyjnie podstawowym pożywieniem ludności wiejskiej był chleb, wytwarzany w gospodarstwie domowym na potrzeby całej rodziny. Chleb wypiekany był z różnych gatunków mąki zarówno żytniej jak i pszennej, a w okresach niedostatku często używano innych zbóż lub dodawano korę brzozy czy mielone żołędzie. Przygotowanie ciasta na chleb było domeną pracy kobiet, a ta umiejętność przekazywana była z pokolenia na pokolenie. Gospodynie zarabiały ciasto w domu, w drewnianych naczyniach - dzieżach lub nieckach. Pierwszym etapem produkcji chleba było przygotowanie zakwasu. W dzieży zalewano ciepłą wodą kilka garści mąki i stawiano blisko pieca w celu ułatwienia fermentacji. Jeżeli chleb pieczono często, jako zaczynu używano resztki ciasta wyskrobanego z dzieży. Gdy zaczyn był już sfermentowany dosypywano do niego pozostałą część mąki przeznaczoną na chleb oraz dodawano wodę i sól. W celu poprawienia smaku i nadania aromatu, dodawano niewielkich ilości przypraw, takich jak: anyż, kminek, lub chmiel. Następnie wyrabiano ciasto ręcznie aż samo odchodziło od rąk i pozostawiano na kilka godzin by wyrosło. Przed włożeniem do pieca formowano je w bochenki. Uformowane ciasto wkładano do pieca przy pomocy długiej łopaty. Ciasto przed włożeniem często zwilżano z wierzchu wodą lub posypywano mąką. Chleb wypiekano na podsypce z mąki lub też wkładano pod bochenek liście tataraku, kapusty lub chrzanu. Wypiek trwał średnio około 1,5 do 2 godzin, w zależności od wielkości bochenków.



41–45 uczniów: 100 zł/os.
41 – 45 uczniów: 90 zł/os. - cena dla wycieczki realizowanej w marcu 2020 r.
Zgłoszenia: telefonicznie 570 104 750 lub mailowo wycieczki@amicustravel.pl

Cena wycieczki zawiera:
- wyjazd i powrót w Toruniu (wycieczka możliwa także z innych miejscowości)
- wynajem autokaru w tym: opłaty autostradowe, ViaToll, parkingowe
- realizacja programu
- bilety wstępu do miejsc ujętych w programie wycieczki
- opłaty za usługi pilockie i przewodnickie
- ubezpieczenie NNW 10.000 zł/os. wszystkich uczestników
- bezpłatny udział 3-4 nauczycieli


AMICUS TRAVEL